Isı kaybı hesabı: TS EN 12831'in temelleri
Isıtma sistemini doğru boyutlandırmak, her mahalin tasarım gününde ne kadar ısı kaybettiğini bilmekle başlar.
Isı kaybı hesabı, en soğuk tasarım gününde iç sıcaklığı korumak için her mahale ne kadar ısı verilmesi gerektiğini bulur. Sonuç; radyatör, fan-coil veya yerden ısıtma seçiminin ve kazan kapasitesinin temelidir.
Üç bileşen
- Transmisyon kaybı: duvar, pencere, çatı ve döşemeden iletimle kaybolan ısı.
- Havalandırma kaybı: içeri giren soğuk dış havanın ısıtılması için gereken ısı.
- Yeniden ısınma payı: kesintili ısıtmada mahalin tekrar ısınması için ilave.
Q_T = Σ A · (U + ΔU_TB) · (T_iç − T_dış) · bQ_V = 0,33 · V · (T_iç − T_dış)Terimler
- U: yapı elemanının ısı geçirgenlik katsayısı (W/m²K). Yalıtım arttıkça düşer.
- ΔU_TB: ısı köprüleri için basitleştirilmiş ilave.
- b: sıcaklık düzeltme faktörü. Isıtılmayan bir hacme komşu elemanlarda 1'den küçüktür.
- V: havalandırma veya sızıntı hava debisi (m³/h). 0,33 katsayısı havanın hacimsel ısı kapasitesidir (W·h/m³K).
Hesaptan ekipmana
Mahal kayıpları toplandıktan sonra ısıtıcılar bir emniyet faktörüyle seçilir. Radyatör kapasitesi, nominal değerin gerçek su sıcaklıklarına göre düzeltilmesiyle bulunur. Kazan kapasitesi ise mahal kayıpları, havalandırma santrali ısıtıcısı ve kullanım sıcak suyu ihtiyacının birlikte değerlendirilmesiyle belirlenir.
Not: Bu yazı yöntemin temel mantığını anlatır. Proje hesabında yapı elemanı değerleri, iklim verisi ve düzeltme faktörleri projeye özel olarak belirlenmelidir.
Bu hesapları kendi santralinizde görmek ister misiniz?
Demo talep et